Ik ben geen dokter, maar ik weet inmiddels uit ervaring dat als je nek stijf is met echt stijve harde spieren, dat je oogdruk aan die kant dan ook veel hoger is. Ik heb de hele dag al zo'n hele zere nek, met doorstraling naar m'n rechteroog. Die voelt ook behoorlijk hard aan. Zaak om dus die spier zo snel mogelijk weer los te krijgen, is wel zo aangenaam ook. Ik weet alleen niet dat als je een stijve nek hebt, of je doorbloeding dan ook veel minder is. Want als dat zo is dan is het gewoon heel duidelijk dat doorbloeding echt een hele belangrijke rol speelt bij de hoogte van je oogdruk. En daarom probeer ik dus zoveel mogelijk te bewegen. Want dat is goed voor je doorbloeding. 

Let op: dit is mijn eigen theorie he?

Ik heb er al vaker over geschreven. Het behoort dan ook tot een van de grootste ergernissen in mijn leven. Hondenpoep op de stoep, of nog beter, net op het randje in je tuin. Zodat je het niet ziet en er in staat. Nu het weer langer donker is, is het makkelijker om ongemerkt de poep van je hond te laten liggen. Lekker stiekem, zodat niemand het ziet. En ja hoor… afgelopen week 3x poep aan een schoen! Waarvan 1x in de auto. Dat zagen we niet, maar oh wat ruik je dat toch goed! 

Omdat we net alles weer schoon hebben binnen, waren we bang dat Sint of Piet er in zou trappen om vervolgens onze schoenen te vullen. Er ligt namelijk weer een hoopje bij ons tuinhekje. Dus… Myrthe heeft een groot waarschuwingsbord gemaakt voor Sint en Piet dat ze moeten oppassen voor poep op de stoep! Wat goed gelezen wordt door de voorbijgangers.

Myrthes poepschoen stond nog buiten vannacht. Had die gekke Piet daar ook nog kruidnootjes en een chocolademunt in gedaan. Die zag een schoen staan… dan gaat dat vanzelf!

(heerlijk Sinterklaastijd!)

Het Sinterklaasjournaal wordt sinds afgelopen woensdag trouw elke dag bekeken. Nu Jesse vijf is, vindt hij het maar reuze spannend allemaal. Vandaag in de auto hebben we het (weer) over het Sinterklaasjournaal. Hij vraagt: Wat doet Dieuwertje Blok als ze een groot mens is? Ik: Maar dat is ze toch al? Jesse: Ja, maar wat gaat ze dan doen? Wordt ze een kunstwerk, of tekenaar of misschien politieagent? Ik: (lach inhoudend) Ze is al presentatrice, ze werkt bij de televisie. "Oh."

Het laat me niet los dat glaucoom momenteel. Dat gaat ook moeilijk omdat je er steeds mee geconfronteerd wordt. Overgevoelig voor licht, dingen niet goed kunnen zien, diepte niet goed inschatten, last in het donker, dat gedruppel… Maar….

Inmiddels ben ik afgelopen vrijdag hier in het OMC in Haarlem weer geweest voor mx92n eerste controle na het Oogziekenhuis en een gesprek over een evt operatie. Ik zat met behoorlijk wat vragen en die moest ik van De Waard maar met mx92n eigen oogarts bespreken als het idee een beetje bezonken was. Dus ook de check of de wissel van mx92n oogdruppels rechts effect zou hebben.

Ik vind mezelf nu nog veel te jong voor een operatie aan mx92n goede oog dus in principe wil ik dat niet. Zo lang mogelijk uitstellen. Maar als ik geen keuze heb, dan moet ik natuurlijk wel. Dan heb ik er ook vertrouwen in dat De Waard dat goed gaat plaatsen. Het is een topchirurg. Maar het gaat meteen al richting eindstation, einde behandeling, daar moet ik nog iets te lang voor doen met mx92n oog. Gelukkig!! was mx92n oogdruk goed afgelopen vrijdag. Links 15 en rechts 17. Geen enkele reden om met deze oogdrukken een implantaat te plaatsen. Ook is er een uitgebreide scan van mx92n oogzenuw gemaakt met heel veel (onbegrijpelijke) informatie en hebben we besproken dat ik voortaan elke 3 maanden terugkom voor controle. Voor een stabiele glaucoompatient is dat vaker dan gemiddeld, maar omdat ik zo jong ben wil hij me goed in de smiezen houden. Nou graag! Vind ik een geruststellende gedachte. Nog uitstel dus, maar het bexefnvloedt weer je hele leven zox92n zwaard van Damocles dat boven je hangt.

Ik probeer verder zo veel mogelijk te sporten (hardlopen en fietsen) en gezond te leven (veel groene groentes en kiwix92s).

Mocht je nog goede tips weten, dan houd ik me aanbevolen. Zou vooral eens willen weten of acupunctuur bijv. ook zou kunnen helpen.

Na ruim 2,5 jaar zwemles voor Myrthe, is nu ook Jesse aan de beurt voor zwemles. Hoewel hij nog geen 5 is, was er al plek en mocht hij vandaag voor het eerst komen. Gelukkig waren we vorige week nog even op vakantie, zodat we nog een paar keer in het zwembad waren geweest. Maar dat mocht niet baten…
Meneertje zei van tevoren al tegen me dat hij niet onder water wilde met z’n hoofd. Dat heeft hij dus ook niet gedaan. Het eerste half uur heeft hij het zelfs voor elkaar gekregen om z’n haar droog te houden! Terwijl de rest tot de kin in het water zat, bleef hij stug staan en wilde niet door de kniexebn zakken. Pas toen de rest een plankje kreeg en hij als enige niet, vond hij het wellicht toch vreemd (ik vond het oerstom dat ze hem als enige buitensloot, lekker motiverend). Toen hij uiteindelijk toch zo’n plankje kreeg, kreeg hij ook de smaak te pakken. Uiteindelijk sprong hij toch lekker tot z’n kin in het water en was zelfs z’n haar op het eind nat door het drijven op z’n rug! Was op het eind toch trots op ‘m. Thuis nog even oefenen voor het onder water gaan, dan gaat het vast goed. Moe was hij wel in ieder geval vanavond en hij at eens een keer goed z’n bord leeg!

Afgelopen donderdag ben ik na bijna 3,5 jaar weer terug geweest in het Oogziekenhuis in Rotterdam. Hoewel het spreekuur bijna 1,5 uur uitgelopen was, nam De Waard alle tijd voor me. Voor het consult had ik al een korte check gehad waarbij m’n oogdruk gemeten was met een pufje: links 15, rechts 16. Prima, rechts zelfs uitstekend! Maar pufjes zijn niet zo nauwkeurig.
Toen ik bij de oogarts kwam vroeg hij zich in eerste instantie ook af wat ik kwam doen. Een oogdruk van 15 voor links vond hij niet zo schrikbarend, hoewel er de afgelopen jaren wel steeds een stijgende lijn in zit. Ik vind het zelf niet goed, want het gaat om een oog met een Baerveldt implantaat en 3 oogdruppels! (Cosopt, Alphagan en Lumigan). Hoe ver kun je gaan met druppels??
Toen De Waard mijn oogdruk ging meten met een tonometer (blauw lichtje op je oogbol) kwam er een heel andere meting uit: links 22 en rechts 25. En dat maar een uur later dan de eerste meting. Toen was hij in 1x alert en eigenlijk ook wel geschrokken. 22 voor links is echt absurd!
We hebben het over het linkeroog samen gehad, wat zie ik er nog mee, zou het zin hebben om nog een keer te opereren. Al snel kwamen we tot de conclusie dat dat oog afgeschreven is en het niet erg is daarom dat de oogdruk toeneemt. Zelfs als de druk oploopt tot 30 is dat niet erg. Dat kleine beetje wat ik nog zie is toch niet genoeg om nog mee te functioneren. We laten het dus zo. Ik heb zelf al een paar jaar geleden afscheid genomen van dat oog. Het rouwen is al voorbij.
Maar rechts 25: helemaal niet goed! Echt ook een schok! Met een filterblaas en 2 oogdruppels is dat te hoog. Hoewel ik nog alles zie met dit oog, is de oogzenuw al jaren licht beschadigd. Het is voor dit oog wel erop of eronder, het is alles wat ik heb om nog te kunnen zien.
Na 6 jaar werkt het filterblaas dus niet voldoende meer om m’n druk laag te hebben. Dit was waarschijnlijk een uitschieter, maar hij was er wel.
Volgende stap is: ook hier een Baerveldt implantaat. Daar zit ik niet op te wachten. Die van m’n linkeroog is na 6 jaar eigenlijk al uitgewerkt. Over 6 jaar ben ik 40. Daarna kun je er evt. nog een 2e naast zetten. Maar dan is het ook wel zo’n beetje klaar. Een operatie moet ik dus zo lang mogelijk uit zien te stellen. Bovendien kun je door de operatie ook nog eens allerlei complicaties oplopen. Het kan altijd misgaan. Dan ben ik 1x veel zicht kwijt, terwijl het anders over een langere periode zou gaan.
Een enorme tegenvaller dus. We gaan proberen of het werkt dat ik een andere druppelcombinatie rechts ga doen. Over een aantal weken ga ik dan hier in Haarlem kijken wat de druk is. Is het dan niet veel lager geworden, dan moet ik gaan beslissen wat te doen. Opereren of nog wachten.
Dat is toch wel de engste en moeilijkste beslissing die ik ooit moet maken. Opereren in m’n goede oog, ik moet er niet aan denken als het fout gaat. Ik vind het vooral heel erg dat ik bijv. m’n kinderen niet groot kan zien groeien als ik niet meer kan zien. Dat je niet meer kunt werken, dat je niet meer mobiel bent… toch niet voor te stellen hoe dat is!? Maar er zijn veel mensen die het wel doen, die het redden zonder ogen, ik heb er bewondering voor!

Leon vertelde me gisteravond iets waarvan hij van tevoren al zei dat het misschien beter was als ik het niet wist. Maar ja… dat moet je natuurlijk nooit tegen een vrouw zeggen!
Dus…: hij had een grote spin onder de rand van de wc-bril weggehaald.
Inderdaad: dat had ik beter niet kunnen weten!

Het is toetstijd voor Myrthe, vrijdag krijgt ze haar 2e rapport. In groep 4 begint dat al serious business te worden. Gister had ze een dictee, ze had als enige 0 fout (trots natuurlijk!). Zeg ik dat ze misschien wel iets met taal kan doen later, omdat ze er zo goed in is. Nederlands studeren ofzo. Nee, zegt ze, ik wil toch babytjes verzorgen. Ik zeg dat ik ook veel met taal doe op mijn werk, hartstikke leuk! En zij is er ook goed in! Ja, zegt Myrthe, taal is zeg maar echt mijn ding!

Kreeg vandaag post van een klant. Het duurde even voor mijn collega doorhad dat het voor mij was, het was namelijk voor Marieke van Voornstelle

Myrthe heeft de afgelopen tijd een soort verpleegster van me gemaakt. Temperaturen, vitaminen toedienen, wondverzorging, advies geven en sinds gisteren; checken van vlekken en insmeren met talkpoeder. Want… na de griep en een onsteking aan haar scheenbeen heeft ze sinds gisteren de Vijfde Ziekte (wie die originele naam bedacht heeft???). Ze is een en al rode vlek, opgezwollen gezicht, maar echt erg is het niet. Jammer alleen dat het jeukt. Ook haar wond is na 2 weken nog steeds niet dicht, dus de dokter heeft daar ook nog even naar gekeken en ‘m gemeten: 9 x 5 mm. Ik hoop dat die nou eens dichtgaat en dat ze volgende week weer eens helemaal fit is. Arm kind. Zeveneneenhalf jaar bijna nergens last van gehad, maar nu ineens alles achter elkaar.